Polis polise ceza yazdı. Olay şu:

Yeni Trafik Kanunu düzenlemeleri sonrası, İl Emniyet Müdürü Onur Karaburun şoför esnafıyla bir araya gelmişti. Orada bizzat kendisi açıkladı.

“İlk ceza kime nasip oldu” diye sorup, “üzgünüm” dedi, “özür diliyorum” dedi “bir polis memuru arkadaşımıza ceza yazdık” dedi.

Anladık, bu işin şakası yok, yaptırımlar ciddi, polis bile olsa istisna tanınmayacak!

Şimdi polis memurunun yaptığı hata mı? Evet. Kural ihlali mi? Evet. Ceza miktarı da dudak uçuklatıyor: 28 bin lira!

O polis memurunun maaşının üçte biri. Yani can yakan türden.

Ve tabi kural kuraldır; memur da olsa uymalı.

Ama bu ceza, bana göre maşeri vicdanda karşılık bulmadı.

Öncelikle şunu söyleyeyim; Emniyet Müdürü’nün 'kurallara önce biz uyacağız' mesajı, kâğıt üzerinde çok şık duruyor. Peki, bu ceza gerçekten bir 'adalet' göstergesi mi, yoksa 'bakın biz kendi adamımıza bile acımıyoruz' demek için seçilmiş bir sembol mü?

Öyle ki, polisin polise ceza kesmesi, hiyerarşi içinde en 'kolay' yoldur. Gariban memurun maaşının üçte birini tek kalemde silmek, adaleti tesis etmekten ziyade, o memurun evindeki huzuru bozmak ve de aidiyet duygusunu zedelemektir.

Bakın altını çiziyorum cezayı hak etmiş olabilir lakin amaç 'örnek' olmak, ‘örnek göstermekse’ neden hep en alttakiler örnek seçiliyor?

Genel olarak söylüyorum kamu görevlilerinin üzerindeki mobbing ve 'örnek olma' baskısı, bazen hukukun temelindeki 'ölçülülük' ilkesini ezip geçiyor.

Soruyorum: Aynı ihlali yapan bir siyasetçi olsaydı, bir bürokratın, bir zengin iş insanının veya 'hatırlı bir tanıdığın' aracı kırmızı ışıkta geçseydi, radara düşseydi, yine 28 bin lirayı öder miydi? Siz hiç ceza yiyen Milletvekili, il başkanı gördünüz mü?

Hiç sanmıyorum.

Keşke Müdür Bey’in örnek verdiği bu tabloda isim vermeden de şunları duysaydık; 'Bugün şu partiliye, bu siyasetçiye veya Erzurum’un şu hatırlı zengin iş adamına da taviz vermedik, cezayı yazdık.'

İşte Müdür Bey bunu diyebilseydi, maşeri vicdan işte o zaman “ohh be” derdi. Adım gibi eminim kurallara daha sıkı sarılırdı.

Efendim kimse kusura bakmasın.

Adalet, sadece emir altındaki memura diş geçirdiğinde değil; siyasi gücü veya parası olana da 'dur' dediğinde adalettir.